مدح و شهادت امام هادی (علی النقی) علیهالسلام
زمین در تب نشسته آسمان انگار میلرزد نه تنها آسـمان، نه گـنـبـد دوّار میلرزد فضای سامره از بوی عطری ناب لبریز است که یاس دیگری از نیش مشتی خار میلرزد علی دیگری تنها و مظلوم است در غربت تن تاریخ هم از هول این تکرار میلرزد صفای أدعیه روح مناجات است در غربت طـنین جامـعه در این تن تـبدار میلرزد ز بس گرم است بستر، یاربّ از هُرم تبِ هادی زمین هم همنفس با این تن بیمار میلرزد به یاد آن نماز شب، جسارتهای خصم حق رکوع و سجده و سجّاده و اذکار میلرزد کجا این آیۀ تطهیر و آن بزم شراب آخر سبو در دست آن نامرد بیمقدار میلرزد چنان داغی نهان در سینه دارد از غم مادر که هنگام نظر بر هر در و دیوار میلرزد نه تنها داغ زهرا بلکه یاد غربت زینب دلش با خیمهها و شعلههای نار میلرزد |